December 09
อายโคตรรรรรรรรรรร
เรื่องก็มีอยู่ว่า เมื่อวานหลังจากเรียนlab histoเสร็จ ก็ลงมานั่งลอกชีทhelminth ด้วยความที่อยากจะให้มันกระจายไปได้เร็วๆก็เลยนั่งลอกมันอยู่อย่างงั้นแหละ เหตุการณ์ก็เป็นปกติดี จนกระทั่งพอค่ำๆ ตรงที่นั่งอยู่มันแสงไม่พอก็เลยเปลี่ยนที่ เปลี่ยนไปซัก2-3โต๊ะ พอตอนจะลุกจากโต๊ะ ด้วยความเคยชินว่าใส่พลีทบ่อย วาดวงสวิงออกมา ก็ยังไม่มีปัญหา แต่พอก้าวขาลงพื้นเท่านั้นแหละ แควกกกกกซะดังเลย ด้วยความที่มีReflexดี พอได้ยินเสียงปุ๊บก็เอากระเป๋ามาปิด ยังไม่ทันก้มดูเอง ป่านหันมาบอกปิดๆๆๆๆๆ ก็เลยก้มลงไปดูสรุปว่ามันขาดขึ้นมาเลยที่กระเป๋าปิดไว้อีก
ความซวยเริ่มบังเกิด แล้วเริ่มหาหนทางว่ากรูจะกลับบ้านยังไงล่ะนั่น ยังดีที่เรนให้ยืมชุดนอนมาปิดไว้ก่อนแล้วนั่งลอกต่อ ซักพักก็นึกได้ เหมือนสวรรค์ทรงโปรด โทรไปถามสุว่ากางเกงเลยังอยู่ในLockerรึป่าว สุบอกว่าไม่แน่ใจแต่ถ้าอยู่ก็เอาไปใช้ได้เลย เท่านั้นแหละ ก็รีบเดินไปเปิดดูพระเจ้าจอร์ชมันยังอยู่ จากนั้นก็เอาไปเปลี่ยนอย่างทุลักทุเล พอเปลี่ยนเส็ดก็เริ่มคิดได้ว่ามีรองเท้าแตะของเราอยู่ในLockerด้วยไม่งั้นมีฮาแน่นอน ใส่กางเกงเลสีชมพูกะรองเท้าส้นสูง หึหึ แค่ก็อายจะแย่แล้วตอนแรกก็ว่าจะนั่งTaxiกลับ แต่พอได้กางเกงเปลี่ยนก็เฉยๆ พอเดินออกมาป่านขำใหญ่เลย เรียกให้เรนดูสีกางเกง เรนยังแซวอีกว่าไปซ้อมลีดฯเหรอ ก็นึกได้ เออว่ะ คิดถึงตอนปีหนึ่งเลย พอบัสมารับก็เดินออกไปพร้อมกะป่าน
ทางเดินโคตรมืดเลย
น่ากลัว!!! พอตอนรอรถความอายก็ลดน้อยลง คิดซะว่าตัวเองเป็นเด็กหอกลับบ้าน เพราะข้าวของและหนังสือก็เยอะ แต่พอขึ้นรถคนมองมากๆก็เริ่มอายอีกครั้ง พอได้นั่งก็เลยโทรหาแม่ โชคดีที่แม่ไปรับพี่ก้อยที่พระจอมฯพอดี เลยให้แม่รอรับด้วย แค่นี้ก็อายจะแย่แล้ว พอแม่ถามเหตุผลก็บอกไป แม่ขำใหญ่เลย เดี๋ยวงอนซะดีมะ
แล้วก็กลับบ้านอย่างปลอดภัยพร้อมคนช่วยเขียน อิอิ ก็มือมันบวมแล้วอ่ะ
ปล.1 ขอบใจสุมากๆที่ให้ยืมกางเกงสีนี้ และขอบใจเพื่อนแกด้วยที่ยังไม่ได้มาเอาไปใช้
ปล.2 ขอบใจเรนที่ให้ยืมชุดนอน เอามาปิดไว้ก่อน
ปล.3 ขอบใจป่านมากที่เดินมาดูว่าตกส้วมรึป่าว
ปล.4 ห้องน้ำในคณะตอนกลางคืนโคตรน่ากลัวเลย
ปล.5 ขอบใจคนที่มารับ และช่วยลอกงานด้วยนะจ๊ะ เดี๋ยวจะช่วยพมพ์งานเธอให้เสร็จเร็วๆละกัน
|
 | |  |